Większość autorów zaczyna walczyć o uwagę Czytelnika wtedy, kiedy jest już po wszystkim. Reklama, posty, wysyłka do influencerów - cała energia idzie w promocję produktu, o którym najważniejsze decyzje zapadły rok wcześniej.
James Clear uważa, że wtedy jest już pozamiatane. O sprzedaży rozstrzyga kilka sekund przy półce, a te sekundy wygrywasz albo przegrywasz na etapie tytułu, kategorii i pierwszego zdania rozdziału.
„Książka musi sprzedać się sama w siedem sekund. Wtedy, kiedy ktoś ją widzi na lotnisku albo przechodzi przez księgarnię” - mówi James Clear.
Ma prawo tak mówić. Sprzedał ponad 30 milionów egzemplarzy „Atomic Habits” i zbudował newsletter z ponad 4 milionami subskrybentów.
Kiedy podpisywał umowę wydawniczą, jego lista mailingowa liczyła 220 tysięcy adresów, a on sam zakładał, że sto tysięcy sprzedanych egzemplarzy w pierwszym roku będzie wynikiem ambitnym. Wyszło ponad milion w dwanaście miesięcy, a drugi milion w połowę tego czasu.
Opowiedział o tym na konferencji Craft + Commerce w rozmowie z Nathanem Barrym, założycielem platformy Kit. Obejrzyj całą rozmowę, a poniżej znajdziesz siedem lekcji, które możesz wdrożyć u siebie - niezależnie od tego, czy wydajesz poradnik, powieść, czy kurs online.
W tym artykule przeczytasz o:
Obejrzyj całą rozmowę Jamesa Cleara z Nathanem Barrym
1. Twoja książka ma 7 sekund. Tyle trwa decyzja zakupowa
Tyle czasu masz, gdy ktoś mija Twoją okładkę na półce albo przewija stronę w sklepie internetowym. Clear mówi o tym wprost.
„Nie dostajesz trzydziestu sekund z potencjalnym Czytelnikiem” - tłumaczy Clear.
Stąd bierze się jego zasada pozycjonowania. Nie próbuj wzbudzać nowego pragnienia, tylko podłącz się pod oczekiwanie, które ludzie już mają.
W „Atomic Habits” jest rozdział o świadomej praktyce (deliberate practice). Clear przyznaje, że mógł napisać książkę o świadomej praktyce, w której wspomina o nawykach. Napisał odwrotnie - książkę o nawykach, w której wspomina o świadomej praktyce.
Sam ocenia, że różnica w sprzedaży byłaby ogromna. Pojęcie „świadoma praktyka” trzeba komuś tłumaczyć przez pół minuty, a każdy, kto dorastał w tej kulturze, wie, że dobre nawyki są dobre, a złe są złe.
„Nie muszę nikogo przekonywać do tematu. Muszę tylko przekonać Cię, że jeśli masz przeczytać jedną książkę na ten temat, to właśnie tę” - mówi Clear.
Clear podaje przy tym konkretny test. Znajdź dwie, trzy, cztery książki podobne do tej, którą chcesz napisać, i sprawdź, czy sprzedały się w milionowych nakładach. Jeśli tak, apetyt na temat istnieje, a Twoim zadaniem zostaje znalezienie własnego kąta natarcia.
„Zawsze powtarzam, że 50 procent sukcesu książki to to, co widać na okładce - pozycjonowanie, kategoria, temat, tytuł i podtytuł. Drugie 50 procent to tysiąc detali, które muszą się zgrać” - mówi Clear.
Słowo „atomowy” w kontekście nawyków brzmiało przed premierą lekko dziwnie. Nikt nie mówił „mam atomowy nawyk”. Właśnie dlatego Clear mógł to sformułowanie zająć na własność.
Jak to przełożyć na Twoją książkę?
- Sprawdź konkurencję zamiast jej unikać. Trzy bestsellery w Twojej kategorii to dowód, że rynek istnieje.
- Testuj tytuł na ludziach spoza swojej bańki. Musisz tłumaczyć, o czym jest książka? Tytuł nie działa.
- Podtytuł ma dopowiadać, nie powtarzać. Tytuł łapie uwagę, podtytuł precyzuje obietnicę.
To moment, w którym najłatwiej popełnić błąd kosztujący lata sprzedaży. Jeśli chcesz zgłębić temat, przeczytaj nasz poradnik o tym, jak wybrać dobry tytuł książki.
2. Najlepsza strategia marketingowa to lepsza książka
Zapytany o ponadczasowe zasady marketingu, Clear zaczął od czegoś, co brzmi banalnie.
„Nic nie zrobi dla książki więcej niż zrobienie jej najlepiej, jak potrafisz. Każda strategia marketingowa jest łatwiejsza, kiedy masz świetny produkt” - mówi Clear.
Brzmi jak frazes. Zobacz, co za tym stoi w praktyce.
Clear uznał, że pierwsze zdanie każdego rozdziału decyduje o tym, czy Czytelnik zostanie. Wynajął programistę, żeby przez trzydzieści dni zbierał listy najczęściej czytanych i najczęściej przesyłanych dalej artykułów „New York Timesa”.
Potem wszedł w każdy z tych linków, wyciągnął pierwsze zdanie i wrzucił do arkusza. Uzbierało się ich około dwustu. Szukał w nich wzorca - jak zaczynają się teksty, które ludzie faktycznie czytają i wysyłają znajomym.
„Myślę, że to ten poziom szczegółowości, tylko zastosowany do prawie każdego elementu procesu” - tłumaczy Clear.
Pierwsza wersja „Atomic Habits” miała jakieś 710 stron. Wersja, którą kupujesz w księgarni, ma około 230. Clear zmniejszył ją celowo.
„Naprawdę nie chciałem, żeby ktokolwiek mógł powiedzieć: ta książka mogła być wpisem blogowym. Więc zrobiłem coś odwrotnego - napisałem jakby trzy książki i upewniłem się, że są skondensowane w jedną” - mówi Clear.
Tu większość autorów zatrzymuje się o krok za wcześnie. Skreślanie własnego tekstu boli, a redaktor z zewnątrz tego problemu nie ma.
Zapamiętaj: redakcja i korekta to nie kosmetyka na koniec, tylko część tworzenia produktu.
W Imkerze łączymy autorów z redaktorami dobranymi do konkretnego gatunku, bo redaktor od poradników biznesowych i redaktor od powieści to dwa różne zawody. Więcej znajdziesz w artykule o tym, jak wygląda redakcja i korekta książki.
3. Historia, zasada, przykład. Struktura, którą ludzie zapamiętują
Jedna z uczestniczek konferencji zauważyła, że w „Atomic Habits” trudno przejść akapit bez metafory, anegdoty albo porównania. Zapytała, skąd Clear bierze te historie i czy nakłada sobie limit czasu na szukanie.
Klasyczny format literatury non-fiction to historia, badanie, wniosek. Tak pisał Malcolm Gladwell, tak pisze większość autorów popularnonaukowych. Clear zaczynał tak samo, ale z czasem przestawił się na układ: historia, zasada, przykłady.
„Historie są tym, co wszyscy zapamiętują. Kiedyś częściej otwierałem badaniami i nikogo to nie obchodziło. Ludzie chcą, żeby książka była naukowo ugruntowana, ale nikt nie pamięta badań” - mówi Clear.
Treść nadal opiera się na faktach. Zmieniło się to, czym otwiera rozdział.
Clear trzyma osobny plik z dwoma rodzajami notatek. Używa Evernote, bo robi to od zawsze, ale sam przyznaje, że dziś sięgnąłby po Notion.
- Zasady bez historii. Ciekawa myśl, o której kiedyś chciałby napisać, ale nie ma jeszcze ilustracji.
- Historie bez zasady. Świetna anegdota, która na razie nie ma do czego pasować.
Co jakiś czas przegląda ten zbiór i szuka par. Przy dwustu historiach i stu ideach coś w końcu do siebie pasuje.
Podaje taki przykład. Przeczytał w „New York Timesie” jedno zdanie o Milonie z Krotonu, który codziennie podnosił rosnące cielę. Historia leżała w notatkach trzy lata, zanim znalazła się do niej odpowiednia teza. Pisząc książkę, miał już zmapowane jakieś 80 procent historii, reszty musiał szukać celowo.
Clear przywołuje też cytat o Ralphie Waldo Emersonie, że ten czytał jak jastrząb przeczesujący pole w poszukiwaniu zdobyczy.
„Nie czytam książki po to, żeby przeczytać całą książkę. Szukam dwóch najlepszych stron, które mogę z niej wyciągnąć i skompresować” - mówi Clear.
Miał na to swoją metodę pracy nad rozdziałami. Rozłożył na podłodze fiszki z numerami dwunastu rozdziałów, do każdej dołożył stos trzech, czterech książek z tego obszaru i zadał sobie jedno pytanie.
Jak wycisnąć z nich wszystko, co naprawdę użyteczne, żeby po przeczytaniu tego rozdziału Czytelnik nie musiał już sięgać po tamte książki?
To pracochłonne. Clear dorzuca zresztą, że AI potrafi w tym pomóc - poprosił kiedyś o pięć mało znanych katastrof lotniczych na otwarcie tekstu i trzech z nich nie znał, a jedną wykorzystał.
4. Newsletter to Twoje najważniejsze aktywo
Kiedy Clear podpisywał umowę wydawniczą, jego lista mailingowa liczyła 220 tysięcy adresów. W dniu premiery było ich 440-450 tysięcy. Dziś to ponad 4 miliony subskrybentów i największy newsletter pojedynczego autora, jaki udało się zweryfikować.
Dziesięć lat temu powiedział znajomym, że marzy mu się wysłanie maila, który otworzy milion osób. Udało się.
Zapamiętaj przy tym jedną proporcję. Około 10 procent Czytelników książki zapisało się do newslettera. Przy trzydziestu milionach egzemplarzy daje to mniej więcej dwa miliony adresów pochodzących bezpośrednio z książki.
W „Atomic Habits” nie ma jednego zaproszenia do newslettera. Jest wezwanie do działania na końcu każdej części plus trzy albo cztery rozsiane po całym tekście.
Szerszą zasadę Clear opisuje prosto. Każda platforma w Twoim biznesie to osobne aktywo, a wszystkie powinny być połączone jak węzły w pajęczynie.
„Chcę, żeby wszystko się nawzajem zapylało i promowało. Każdy post na Instagramie ma link do strony, każdy newsletter ma linki do social mediów i z powrotem. I nie na jeden czy dwa sposoby, tylko na piętnaście” - mówi Clear.
Nie raz i nie dwa. W kilkunastu miejscach, konsekwentnie, za każdym razem.
Clear sam przyznaje, że bywa zaskoczony. Ludzie przeczytali książkę, a mimo to chcą co tydzień dostawać maila na ten sam temat.
„To bardzo ludzkie doświadczenie, potrzebujemy przypomnienia. Myślę, że ludzie czytają newsletter co tydzień jak taki check-in, żeby usłyszeć to samo, o czym sam zapominam” - tłumaczy Clear.
Dla Twojego biznesu wniosek jest prosty. Lista mailingowa jest jedynym kanałem, którego nie zabierze Ci zmiana algorytmu.
I tu właśnie z pomocą przychodzi Imker. Budujemy autorom strony sprzedażowe i sklepy z wpiętym autorskim koszykiem zakupowym, przez który spływają zamówienia. Każde zamówienie to kontakt, który zostaje u Ciebie, nie na cudzej platformie. Do tego dochodzi SalesCRM, w którym widzisz, kto co kupił i kiedy.
5. Ile naprawdę kosztuje ograniczona dystrybucja?
Ten fragment rozmowy powinien zainteresować każdego self-publishera.
Clear przez rok zastanawiał się nad samodzielnym wydaniem „Atomic Habits”. Miał wtedy ponad 200 tysięcy subskrybentów, więc pytanie było uzasadnione.
Wybrał wydawnictwo tradycyjne z dwóch powodów. Chciał trafić na listę bestsellerów „New York Timesa”, a dla książki wydanej samodzielnie szanse były wtedy zerowe.
Chciał też mieć obok siebie ludzi, którzy robili to wcześniej, i sam przyznaje, że dzięki temu zespołowi „Atomic Habits” wyszło o rząd wielkości lepiej niż wszystko, co pisał wcześniej.
Wtedy szacował, że wydając samodzielnie traci może 10 procent sprzedaży, skoro Amazon i Audible i tak robią większość wyniku.
Dziś wie więcej. Clear jest współzałożycielem wydawnictwa Author's Equity, które przejęło kilka wcześniej samodzielnie wydanych bestsellerów: „The Almanack of Naval Ravikant”, „The Simple Path to Wealth” i „Don't Believe Everything You Think”. Ma więc realne dane porównawcze, a nie domysły.
Szacuje, że rezygnując z szerokiej dystrybucji tracisz co najmniej 25 procent sprzedaży. Nie chodzi wyłącznie o brak książki na półce.
„The Simple Path to Wealth” sprzedał 500 tysięcy egzemplarzy jako self-publishing. Po przejściu do Author's Equity trafił do sieci księgarń i na lotniska, a wtedy stała się rzecz nieoczywista. Wzrosła też sprzedaż na Amazonie i w Audible, czyli w kanałach, które autor miał już wcześniej.
Książka weszła na listę „New York Timesa” w pierwszym tygodniu, a sprzedaż tygodniowa jest dziś 2,6 raza wyższa.
„To trochę tak, jakby każda książka w obiegu była małym billboardem” - tłumaczy Clear. Im więcej miejsc, w których książka jest widoczna, tym wyższy jej status w oczach kupujących.
„W długim terminie jedyny sposób, w jaki książka naprawdę sprzedaje miliony egzemplarzy, to poczta pantoflowa. Jako autor raczej nie chcesz sobie podcinać dystrybucji, bo to właśnie tam leży prawdziwy sukces” - mówi Clear.
To nie jest argument za oddaniem praw wydawnictwu. To argument za tym, żeby nie ograniczać sobie kanałów sprzedaży. Bilans wygląda tak:
- Zostaje u Ciebie. Kontrola nad okładką, tytułem i ceną, wyższa marża na egzemplarzu, bezpośredni kontakt z Czytelnikiem.
- Oddajesz. Obecność w sieciach księgarń i na lotniskach, co najmniej 25 procent sprzedaży i efekt billboardu, który podbija też sprzedaż w Twoich własnych kanałach.
Największą barierą w prowadzeniu kilku kanałów naraz nie jest marketing, tylko logistyka. Jeden magazyn, jeden stan magazynowy, wiele źródeł zamówień - samodzielnie robi się z tego chaos przy kilkuset paczkach miesięcznie.
I tu wchodzi fulfillment. Imker magazynuje Twoje książki, kompletuje zamówienia z różnych kanałów, pakuje i wysyła, a potem prowadzi obsługę klienta i obsługę posprzedażową razem ze zwrotami i reklamacjami.
Możesz otworzyć trzeci kanał sprzedaży, nie zastanawiając się, kto to spakuje. Więcej w artykule o tym, jak magazynować i wysyłać książki.
6. Odwrócony podział zysków, czyli po co Clear założył wydawnictwo
Ta część rozmowy tłumaczy, po co autorowi z trzydziestoma milionami sprzedanych egzemplarzy własne wydawnictwo.
„Kiedy wyszło Atomic Habits, zrobiłem 200 wywiadów w pierwsze pół roku. 196 umówiłem sam, cztery umówiło wydawnictwo” - mówi Clear.
Zaraz potem dodaje coś, co warto powtórzyć, bo nie jest to narzekanie obrażonego autora.
„Nie byłem o to zły, bo wiedziałem, na co się piszę. Ale czujesz jednak, że skoro to ja napisałem książkę i ja robię całą ciężką robotę przy promocji, to dlaczego wy zarabiacie wszystkie pieniądze?” - tłumaczy Clear.
Przy tradycyjnej umowie wydawca zatrzymuje około 70 procent zysku. Clear próbował to zmienić od środka. Przygotował dla wydawcy sześciostronicowy dokument z argumentacją i arkusze wyliczające wartość wnoszoną przez każdą ze stron. Kontrargumentów nie usłyszał. Usłyszał odmowę.
Zmiana przyszła z zewnątrz. Madeline McIntosh, ówczesna szefowa Penguin Random House US, odeszła z firmy i razem z Clearem oraz Donem Weisbergiem, byłym prezesem Macmillan, założyła Author's Equity.
McIntosh powiedziała mu wprost, że po godzinach coraz częściej przyznawała rację autorom, ale ze swojego fotela nie mogła nic z tym zrobić.
Model, który z tego wyszedł, wygląda tak:
- Odwrócony podział. Po pokryciu kosztów autor bierze 70 procent, wydawca 30. Clear liczy, że autor zarabia na egzemplarzu dwa do trzech razy więcej.
- Brak zaliczki. To jedyna rzecz, z której rezygnujesz.
- Zespół dobierany pod książkę. Clear zmienił redaktora w połowie pracy nad drugą książką i pracował z kolejnym przez pół roku. Przy klasycznej umowie oznaczałoby to wysadzenie kontraktu i przenosiny do innego imprintu.
- Decyzje po stronie autora. Okładka, tytuł, podtytuł, budżet marketingowy.
Jest jeszcze jeden efekt uboczny, który Nathan Barry uznał za najciekawszy. Skoro to podział zysku, reklamy można finansować z góry całej puli, a nie z wąskiego wycinka jednej ze stron.
„Duży wydawca zostawia sobie może cztery dolary na książce, więc bardzo trudno mu wyjść na plus. My mamy teraz sporo rentownych kampanii na Amazonie i Facebooku i sprzedajemy dzięki nim tysiące dodatkowych egzemplarzy tygodniowo” - mówi Clear.
Skala robi resztę. Duże wydawnictwa wypuszczają od 500 do 1000 tytułów rocznie, Author's Equity po osiemnastu miesiącach ma ich około czterdziestu i celuje w 25-30 rocznie.
Dla polskiego autora wniosek jest taki, że logika stojąca za self-publishingiem jest ta sama, tylko dostępna od razu, bez zakładania wydawnictwa. Zatrzymujesz większość marży i decydujesz o wszystkim. Warunek jest jeden - musisz mieć zaplecze, które ogarnie to, co normalnie robi wydawnictwo.
Redakcja, korekta, skład, okładka, sklep, koszyk, płatności, magazyn, wysyłka, obsługa klienta.
To gigantyczny skrót, który pozwala Ci działać w modelu autorskim bez budowania własnej firmy logistycznej. Jeśli chcesz porównać modele, zajrzyj do artykułu o tym, czym różni się wydanie w wydawnictwie, self-publishing i wsparcie Imker.
7. Testuj szeroko, potem dubluj to, co działa
Ostatnia lekcja dotyczy promocji i jest wyjątkowo konkretna.
Na początku drogi Clear trafił na artykuł „50 sposobów na zwiększenie ruchu na stronie”. Przez kolejne trzy, cztery miesiące przetestował wszystkie pięćdziesiąt.
„Żaden nie zadziałał. Myślałem sobie: jestem po prostu idiotą czy o co tu chodzi?” - wspomina Clear. Zadziałały dopiero rzeczy, których na tej liście nie było.
Wnioskuje z tego, że część taktyk pasuje do konkretnych typów treści, a część do konkretnych typów ludzi. Musisz znaleźć przecięcie swoich mocnych stron, swojego stylu i swojego tematu, a do tego potrzeba eksperymentów.
Zasada brzmi tak. Na początku, kiedy nic nie działa, testuj szeroko. Kiedy znajdziesz coś, co działa, rób to dalej, aż przestanie działać.
„Zdziwiłbyś się, jak często ludzie tego nie robią. Dlaczego wciąż udzielam wywiadów o Atomic Habits? Bo to nadal działa. Nie przestawaj, dopóki coś nie przestanie działać” - mówi Clear.
Clear opublikował pierwszy artykuł 12 listopada 2012 roku i zauważył, że mniej więcej co dwa lata główne źródło ruchu na jego stronie się zmienia.
Około 2014 roku był to serwis Quora. Miał wtedy funkcję pozwalającą publikować teksty ze swojego bloga, a najlepsze z nich Quora rozsyłała do całej bazy użytkowników. Pojedynczy tekst potrafił przynieść 40 tysięcy wizyt dziennie. Funkcja już nie istnieje.
„Wszystko w końcu zostaje zgamifikowane pod algorytm. Ostatecznie zawsze sprowadza się to do tego, kto naprawdę dzieli się najlepszymi ideami” - mówi Clear. Radzi, żeby zamiast być wszędzie po trochu, wybrać jedną albo dwie platformy i wejść w nie głęboko.
Twoim zadaniem jest testowanie i wybieranie kanałów. Naszym - żeby zaplecze wytrzymało, kiedy któryś z nich nagle wypali. Najgorszy moment na problemy z wysyłką to ten, w którym reklama wreszcie zaczyna dowozić zamówienia.
Masz pytania? Oto najczęstsze wątpliwości i moje odpowiedzi
Czy te rady mają sens na polskim rynku, skoro Clear działa globalnie?
Skala jest inna, mechanizmy te same. Siedem sekund przy półce działa w polskiej księgarni dokładnie tak jak na lotnisku w Chicago, a pozycjonowanie pod istniejące pragnienie Czytelnika nie zależy od języka.
Podobnie z listą mailingową - proporcja około 10 procent Czytelników zapisujących się do newslettera to punkt odniesienia, który możesz przyłożyć do swojego nakładu.
Różnica dotyczy głównie kanałów, bo u nas inaczej wygląda rola sklepów zagranicznych i list bestsellerów. Kolejność „zbuduj publiczność, wydaj książkę, zamień Czytelników w subskrybentów” zostaje ta sama.
Nie mam 200 tysięcy subskrybentów. Czy w ogóle warto zaczynać?
Warto. Clear zaczynał od zera w listopadzie 2012 roku i budował platformę przez dekadę przed premierą książki. Jego trzy kryteria dobrego projektu wydawniczego to: jakaś platforma, realna treść na poziomie rozdziałów i świeże pozycjonowanie.
Sama liczba subskrybentów jest tylko jednym z nich, a Clear mówi wprost, że ważniejszy jest inny sygnał - rosnąca publiczność stanowi dowód, że Twoje idee rezonują i przeszły przez filtr. Dwa tysiące zaangażowanych odbiorców powie Ci o rynku więcej niż dwadzieścia tysięcy przypadkowych.
Ile realnie kosztuje wydanie książki w modelu autorskim?
To zależy od formatu, nakładu, objętości i zakresu prac. Największe pozycje to zwykle redakcja, korekta, skład, projekt okładki i druk. Do tego dochodzą koszty zmienne - magazynowanie, pakowanie i wysyłka, które rosną razem ze sprzedażą.
W modelu z fulfillmentem nie kupujesz magazynu ani nie zatrudniasz nikogo do pakowania, tylko płacisz za faktycznie obsłużone zamówienia. Konkretne widełki dla poszczególnych elementów rozpisaliśmy w artykule ile kosztuje wydanie własnej książki.
Clear pisał „Atomic Habits” od trzech do sześciu lat. Czy muszę tyle czekać?
Nie, ale warto zrozumieć, skąd wziął się ten czas. Duża jego część poszła na kompresję, bo z 710 stron zostało 230. Clear świadomie napisał materiał na trzy książki, żeby wydać jedną gęstą.
Możesz to skrócić dwiema decyzjami. Po pierwsze, ustal zakres na starcie zamiast pisać i redukować.
Po drugie, oddaj tekst redaktorowi wcześniej, niż podpowiada Ci duma autorska, bo zewnętrzne oko szybciej wskaże, co jest watą. Deadline też pomaga, choć Clear przyznał ze śmiechem, że przekroczył wszystkie, jakie mu wyznaczono.
Czy fulfillment ma sens przy małym nakładzie?
Ma, jeśli sprzedajesz regularnie. Próg opłacalności nie zależy od wielkości nakładu, tylko od liczby paczek miesięcznie i tego, ile Twojego czasu zjada pakowanie.
Autor wysyłający sto paczek miesięcznie samodzielnie traci na to kilka pełnych dni pracy, czyli czas, którego nie poświęca na pisanie, newsletter i marketing. Dochodzi do tego ryzyko wąskiego gardła przy premierze albo udanej kampanii, kiedy zamówienia potrafią wzrosnąć dziesięciokrotnie w kilka dni.
Na zakończenie
Clear skończył swoje wystąpienie myślą, która pasuje do wydawania książek lepiej niż cokolwiek, co powiedział wcześniej.
„Dwie ramy czasowe, które mają w życiu największe znaczenie, to dziesięć lat i jedna godzina. Dziesięć lat to skrót od wszystkich wielkich rzeczy, a godzina to pytanie, co możesz zrobić teraz, żeby ta dziesięcioletnia wizja się przybliżyła” - mówi Clear.
I dorzuca, że zwykle nie trzeba czekać dekady, bo po dwóch, trzech latach sam się zdziwisz, ile udało się przesunąć.
Książka, która sprzedaje się dziesięć lat, zaczyna się od tytułu i kategorii, żyje jakością treści, a skaluje się dystrybucją i własną listą odbiorców. Żaden z tych elementów nie wymaga miliona dolarów budżetu. Wymaga za to zaplecza, które udźwignie sprzedaż, kiedy ta ruszy.
Chcesz porozmawiać o wydaniu swojej książki w modelu autorskim - od redakcji, przez sklep z autorskim koszykiem, po magazyn i wysyłkę? Napisz do nas.
Artykuł powstał na podstawie rozmowy Jamesa Cleara z Nathanem Barrym podczas konferencji Craft + Commerce. Cytaty przetłumaczyliśmy z angielskiego, wszystkie liczby i szacunki pochodzą z tej rozmowy.
